Obrazy, kostiumy i ludowe przyśpiewki — wyśpiewane, nagrane i zapisane w fotografii oraz filmie — powoli układają się w jedną całość. Tworzą uniwersalną opowieść o spotkaniu tradycji ze współczesnością, o tęsknocie za wartościami niepodlegającymi przemijaniu: miłością, szacunkiem i bliskością.
Rytm pór roku, świąt i obrzędów, choć ulotny, pozostawia trwały ślad w pamięci — podobnie jak kadry (Nie)Przemijania, które stają się świadectwem wzajemnego przenikania się tych światów. Nie ma teraźniejszości bez przeszłości, a przyszłość rodzi się z tego, co przeżywamy tu i teraz.

I choć przeminiemy — ślad pozostanie.
(Nie)Przemijanie.

_______________________________